Internos

NIEUWS

210510-Reyhan16-MOB-1200x1266.jpg

Reyhan Cephe: “Het is een multidisciplinair vak en daar mag veel meer respect en waardering naar toe wat mij betreft”

De enorme inzet en bevlogenheid waarmee verpleegkundigen en verzorgenden hun werk uitoefenen is bewonderenswaardig, zeker in deze tijd. Zij verdienen hiervoor veel waardering, want waar zouden we zijn zonder onze verpleegkundigen? Een lief gebaar en een vriendelijke lach: dat zijn kleine bedankjes die ze elke dag ontvangen van patiënt en cliënt. Het is nodig om meer aandacht en waardering te besteden aan verpleegkundige vakmensen. De Dag van de Verpleging op 12 mei een mooi gelegenheid om hen eens flink in het zonnetje te zetten.

Het is een multidisciplinair vak en daar mag veel meer respect en waardering naar toe wat mij betreft. Verpleegkundigen en verzorgenden zijn dag en nacht met volle inzet aan het werk om hulpbehoevenden te verzorgen en anderen beter te maken. Elke verpleegkundige/verzorger loopt tijdens zijn of haar dienst tegen uitdagingen aan, die hij of zij met expertise en glans weet op te lossen; het verzorgen van meerdere patiënten, verdeeld over verschillende kamers en met ieder hun eigen medicatie en verpleegbehoeften; chapeau! En dan zorgen verpleegkundigen ook nog eens voor een persoonlijke benadering, geven ze hun patiënten en cliënten welgemeende aandacht én zijn ze de volledige dienst alert. Tijdens één dienst kan een verpleegkundige te maken hebben met hoge pieken van geluk en diepe dalen van verdriet. Hierbij wordt direct een beroep gedaan op zowel het empathisch vermogen als de emotionele stabiliteit van de verpleegkundige. Al deze verantwoordelijkheden die een verpleegkundige draagt: het is allemaal alleen mogelijk met heel veel toewijding, vakkennis en fysiek uithoudingsvermogen. 

Wat hebben de zorgmedewerkers van MOB veel aan overuren gedraaid en veel meegemaakt . Je ziek voelen maar je verantwoordelijkheid nemen om toch maar door te gaan. Hoe langer deze coronaperiode duurt, hoe bewuster ik me hier van ben. Ik neem de coronamaatregelen in acht, om de besmettingen niet toe te laten nemen. Ik probeer vanuit mijn eigen rol hier en daar te dempen, wat natuurlijk een druppel op een gloeiende plaat is. Het heeft mij nog meer doen beseffen wat een roofbouw deze periode op de zorgmedewerkers heeft gehad.  

Wat mij betreft zouden werkgevers, patiënten en cliënten het gehele jaar door zich moeten uitspreken hoe waardevol de zorgprofessionals zijn en niet enkel op de dag van de Zorg. Daarom is het goed dat de Dag van de Verpleging op 12 mei bestaat, een dag waarop het goed is om extra stil te staan van de enorme inzet die in deze beroepstak wordt gegeven.

RvC lijkt misschien op afstand te staan maar niets is minder waar. Wij als RvC horen en zien wat er speelt en spreken onze enorme waardering uit aan de medewerkers van MOB. Trots op de medewerkers van MOB/Internos!

Reyhan Cephe is al drie jaar lid van de Raad van Commissarissen bij MOB. Naast deze functie werkt zij als manager/plv. afdelingshoofd bij het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid waar zij zich voornamelijk bezighoudt met arbeidsmarktbeleid. Reyhan Cephe is graag maatschappelijk betrokken en levert met volle overtuiging, daar waar mogelijk, op verschillende fronten een bijdrage in de maatschappij.

We moeten het met elkaar mooier maken. Elke dag sta ik op met de gedachte; ook vandaag ga ik de wereld weer een stukje verbeteren.

 


logo-Karaat-Mantelzorg.jpg

Online Alzheimer Café over Frontotemporale Dementie

Ook in de maand april is er een online Alzheimer Café Ridderkerk. Dit keer gaat Lenie de Jong in gesprek met Henry Rabbers over Frontotemporale Dementie, een bijzondere vorm van dementie. Hij vertelt liefdevol over zijn echtgenote Jolanda, die Frontotemporale Dementie had. De video is vanaf 22 april te bekijken via www.karaatmantelzorg.nl. 

Frontotemporale dementie (FTD) is een vorm van dementie die vaak moeilijk te herkennen is. De vorm komt in verhouding veel voor bij mensen onder de 65 jaar. Bij FTD wordt het voorste gedeelte van de hersenen aangetast. Veranderingen in het gedrag, persoonlijkheid, emoties, taalvaardigheid en motoriek zijn allemaal signalen die kunnen wijzen op FTD. 

Het verloop van FTD is onvoorspelbaar. Sommige mensen gaan snel achteruit, terwijl het verloop bij anderen geleidelijk gaat. Geheugenproblemen volgen vaak pas in een later stadium. Een van de meest opvallende kenmerken van FTD is dat deze ziekte al op relatief jonge leeftijd voorkomt. Het grootste deel van de mensen die de ziekte krijgt, is tussen de 40 en 60 jaar. Op jonge leeftijd is het, op de ziekte van Alzheimer na, de meest voorkomende vorm van dementie. 

Net als vorige maanden biedt de werkgroep Alzheimer Café Ridderkerk u een video aan van een gesprek dat anders zou plaatsvinden in het Alzheimer Café Ridderkerk. Deze video is vanaf 22 april  te zien op de website van Karaat Mantelzorg en via Facebook.com/KaraatMantelzorg. Ook de eerdere video’s van het Alzheimer Café kunt u op de website terugzien. Andere organisaties zoals Salem, Riederborgh, Internos en Aafje publiceren de video’s ook op hun websites. 

Voor vragen of reacties naar aanleiding van het interview kunt e-mailen naar info@karaatmantelzorg.nl of u kunt bellen naar 0180 – 763 717. U kunt vragen naar Mineke Boon, senior mantelzorgconsulent en projectleider Dementievriendelijk Ridderkerk. 

Het Alzheimer Café Ridderkerk wordt georganiseerd door de werkgroep bestaande uit Karaat Mantelzorg, Salem, Riederborgh, Internos en Aafje. Video is gemaakt door Online Beeldvorming in opdracht van Karaat Mantelzorg.

Meer informatie: 

Karaat Mantelzorg
communicatie@facetridderkerk.nl 
0180 – 763 980  


foto-Miranda-de-Deugd-medewerker-mob-internos.jpg

Ik ben Miranda, zorgcoördinator bij Internos voor de wijk Sterrenburg in Dordrecht en samen met collega Nans ook voor het VP team. Wat ik belangrijk vind in de thuiszorg is dat we te gast zijn bij de cliënten, er zijn om de zelfredzaamheid van de cliënt te bevorderen/stimuleren en zo ervoor zorgen dat cliënten zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen met hulp van de thuiszorg.

Als ik een route heb start ik om 7 uur tot einde route in de wijk, daarna ga ik naar kantoor. Op kantoor start ik met het verwerken van de e-mails, de berichten op het medewerkersportaal, handel ik de telefoontjes af en heb ik contact met diverse huisartsen over cliënten in Cboards. Ik verzorg de planning van de cliënten en de roosters van de collega’s en verwerk ik wijzigingen in zorg, bijvoorbeeld als een cliënt wondzorg nodig heeft of een andere uitbreiding of vermindering van zorg. Nieuwe cliënten worden vanuit de huisartsen, casemanagers en ziekenhuizen aangemeld via point , zorgdomein en keten verkeer. Als coördinator kijk je wat de zorgvraag is en of er plek is in de routes om deze zorg te geven. Betreft het het verzorgen van een wond, dan heb ik eerst contact met het wondteam en daarna met de wijkverpleegkundige. Ik begeleid leerlingen in de wijk, we gaan dan samen en route lopen waarbij de leerling zijn of haar vaardigheden kan ontwikkelen en opdrachten kan maken.

Iedere week is er een zorgcoördinatoren overleg. Sinds corona gebeurt dit via teams, hierbij is onze directeur Jacco aanwezig, HRM, ICT en verder iedereen die iets wil bespreken. Daarnaast is er iedere dag een kort overleg via teams met de zorgcoördinatoren om ad hoc zaken te bespreken en te horen hoe het gaat met iedereen. 

Naast deze werkzaamheden ben ik de contactpersoon voor ZOZS en Elanza, de uitzendbureaus waar Internos mee samenwerkt. Ook neem ik deel aan de werkgroep palliatieve zorg en dementie van de keten Waardeland.

Kort samengevat, een veelzijdige functie met afwisseling waarin je stressbestendig moet zijn en snel moet kunnen schakelen, zo blijf ik uitdaging in mijn werk houden.



 

De van Kaapverdiaanse afkomst Jennifer Da Cruz werd 35 jaar geleden geboren in Rotterdam. Zij heeft haar diploma HBO psychologie behaald, is docent beroepspraktijkvorming geweest op het MBO en heeft de opleiding SJD (Sociaal Juridische Dienstverlening) gedaan. De laatste opleiding bleek toch niets voor haar te zijn, omdat ze de interactie tussen mensen te afstandelijk vond. Via een vriendin kwam zij bij MOB terecht waar zij nu inmiddels alweer vier jaar werkt.

Als ik uiteindelijk die glimlach op het gezicht zie, dan vind ik dat al heel mooi!

Mensen helpen zodat zij hun zelfredzaamheid kunnen vergroten. Dat sprak Jennifer enorm aan toen zij ervoor koos om de baan van maatschappelijk werker te accepteren bij MOB. Andere kwaliteiten die nodig zijn voor deze functie? Goed kunnen luisteren en doorvragen wanneer dat nodig is. ‘Ik let op de lichaamstaal, want hetgeen mensen zeggen komt niet altijd overeen met de manier waarop zij reageren. Dus observeren, daarop reageren en doorvragen wanneer dat nodig is. Wat hierbij ook meespeelt is om de culturele achtergrond en leefwijze van de cliënten te respecteren. Dat is heel erg belangrijk.’

Wat vind je nog meer interessant aan deze functie?
‘Ik krijg ook veel voldoening uit mijn werk als ik mensen kan begeleiden en ondersteunen, zodat zij er beter uitkomen dan voor de hulpvraag. Echt zelfstandig bezig zijn en mijzelf iedere keer weer uitdagen om nog beter in mijn werk te worden. Zelf een manier vinden die werkt voor mij om mijn cliënten te helpen.
Toen ik begon te werken bij MOB had ik de keus, wegens vakantie van mijn begeleider, te wachten op begeleiding of direct het diepe in. Ik heb er toen voor gekozen om het diepe in te gaan. Het was druk en veel uitzoeken, maar het heeft mij wel geholpen om te komen waar ik nu ben. Door deze ervaring weet ik nog beter hoe ik mijn cliënten kan helpen. Cliënten zeggen over mij dat ik rust uitstraal en zij nemen mij in vertrouwen, hierdoor verloopt de interactie heel soepel. Mijn kracht is dat ik mijzelf blijf, want wanneer ik dat niet doe kunnen cliënten er snel doorheen prikken. Van nature ben ik een oprecht persoon. Ik denk altijd bij mijzelf, hoe wil ik dat er met mijn ouders wordt omgegaan. Respect is belangrijk. Als ik uiteindelijk die glimlach op het gezicht zie, dan vind ik dat al heel mooi!’

Jouw werk kan veel emoties teweegbrengen. Hoe scheid jij werk en privé?
‘Ik probeer altijd te relativeren, want de volgende dag wil ik weer fris en fruitig mijn werk op kunnen pakken. Het klinkt afstandelijk, maar ik zet de schakel om. Mijn client heeft er namelijk niets aan als ik teveel meebeweeg in zijn of haar situatie. Het zou mijn professionaliteit alleen maar in de weg staan.’

Hoe ziet globaal jouw werkdag eruit?
‘Ik begin altijd met een smoothie. Ik ben er dol op, zegt zij lachend. Normaal gesproken heb ik elke dag huisbezoeken, maar in deze coronatijd doe ik dat vanuit huis. Toch plan ik om de week twee dagen in om sommige cliënten te bezoeken. Mijn cliënten variëren in de leeftijd van 37 tot 85 jaar. De ouderen bel ik vaker. Ik bel ze twee tot drie keer in de week als ze behoefte hebben om te praten. Ik baseer mijn begeleiding op het moment dat het nodig is. Met eenzame ouderen neem ik vaker contact op. Mijn afspraken bestaan niet alleen uit huisbezoeken, maar ik ga ook samen met de cliënt naar instanties zoals de gemeente, UWV of de Arbo-arts. Het is voor cliënten die mentaal niet in staat zijn om zelf het gesprek te voeren of waarvan de financiën dusdanig in de knoop zitten dat er een bewindvoerder aan te pas moet komen. Ik ondersteun ook op het emotionele vlak bijvoorbeeld in een rouwproces. Vaak gaat het om sociaal persoonlijk functioneren.’

Wat is je tot nu toe bijgebleven van het werk?
‘Het is al even geleden dat ik een mevrouw die zorg weigerde moest helpen. Omdat het niet goed ging heb ik gesprekken met haar gevoerd om haar duidelijk te maken dat zij niet langer zelfstandig kon blijven wonen. Haar huis was vervuild en ik merkte dat haar gedrag veranderde. Zij vond dat er niets aan de hand was en prima op zichzelf kon blijven wonen. De situatie verergerde. Vervolgens heb ik in samenwerking met de casemanager dementie en familie het huisuitzettingstraject in gang gezet. Zij was heel erg boos op mij dat ik dat had gedaan. Zij had er namelijk jaren gewoond en haar herinneringen werden haar afgenomen. Volgens haar had ik haar leven verpest. Gelukkig gaat het nu weer goed en ben ik blij dat ik die keuze heb gemaakt. Zij begreep het toen niet, maar het was voor haar eigen welzijn. Inmiddels redt zij zich met hulp in een andere woning.  Nu zegt zij tegen mij: ‘Ik zie jou echt als een familielid. Ik hou van jou. Dat zijn de cadeautjes van het werk, waardering vanuit de client.’

Wat zijn de leuke en minder leuke dingen die je hebt meegemaakt in je werk?
‘Wat mij blij maakt is de waardering die ik van cliënten krijg. Minder leuk is het als ik te maken krijg met een gedwongen huisuitzetting. Ook huiselijk geweld en nog meer als er kinderen bij betrokken zijn. Er moet dan zo snel mogelijk naar een veilig onderkomen gezocht worden.’ 

Hoe zie jij jouw toekomst bij MOB?
‘Het is een jonge en dynamische organisatie. Ik heb de ruimte gekregen om te kunnen groeien. Ik ben begonnen als maatschappelijk werker en deed alleen de begeleiding. Daarna caseregie, dat is een belangrijke schakel voor de hulpverlener. Dit houdt onder andere in de eerste contactpersoon zijn voor de cliënt en andere hulpverleners. Sinds kort ben ik procescoördinator voor Team West. Ik houd mij bezig met het coördineren van lopende processen en heb de eindverantwoording. Het zijn nieuwe werkzaamheden die buiten mijn comfortzone liggen. Ik ben leergierig, maar zodra ik iets onder de knie heb dan wil ik weer verder groeien. Er zijn verschillende trainingen om de deskundigheid te vergroten bijvoorbeeld omgaan met ziektebeelden. Ik ben trots op mijzelf dat ik stappen heb kunnen maken. Mijn toekomst is dan ook: blijven groeien voor mijzelf en voor MOB.’


Internos-Thuiszorg-biedt-persoonsgerichte-zorg-1200x798.jpg

Foto: zorgcoördinator Jolanda Hoogendoorn “we bieden het hele palet”

De van origine Dordtse zorgorganisatie Internos is in deze regio uitgegroeid tot een van de grotere partijen met een volledig pakket voor zorg aan huis. Ook werken zij veel samen met partijen die zorg aanbieden, om op deze manier elkaar te versterken en een helpende hand te bieden. “We staan voor het hele plaatje met een persoonsgerichte aanpak” zegt zorgcoördinator Jolanda Hoogendoorn.

Internos is al 25 jaar ook in Ridderkerk een zorgaanbieder. “Voor ons maakt de religieuze en/of culturele achtergrond niet uit. Wij leveren al jaren goede zorg aan cliënten uit Ridderkerk en de omgeving daarvan. We maken onze zorgplannen naar de wensen en behoeften van de individuele cliënt” licht de coördinator van Internos toe.

In de beginjaren had Internos in Ridderkerk ook een gezicht met een eigen kantoor aan de Kerksingel. Later was dat bij het wijkcentrum in West. “Nu houden we onze spreekuren in het GOED aan de Jan Luykenstraat. In samenwerking met de gemeenten Barendrecht, Albrandswaard en Ridderkerk (BAR-Verband) zijn we gesprekspartner voor bijvoorbeeld de stappen die gezet moeten worden naar een dementievriendelijke gemeente” vertelt Hoogendoorn.

Voor een intake hoeft men niet perse naar het kantoor GOED te komen. Zodra uw huisarts een aanvraag heeft verzonden naar Internos, dan nemen de zorgcoördinator en wijkverpleegkundige de zorgvraag in behandeling. Vast uitgangspunt is dat na een aanvraag een wijkverpleegkundige persoonlijk aan huis komt. Daarbij werkt Internos met zoveel mogelijk vaste en daarmee snel vertrouwde gezichten. “ Vanaf januari 2021 hebben we in al onze gemeenten waar wij zorg bieden vaste verpleegkundigen. Bij zo’n huisbezoek krijgen zij direct een goed beeld van hoe de thuissituatie is. Wanneer dat nodig blijkt kan er ook ingezet worden op bredere zorg” benadrukt Diana Verhaeghe die als wijkverpleegkundige in Ridderkerk werkzaam is. Zij maakt regelmatig complexe situaties mee: “Het gaat doorgaans goed als mensen nog redelijk zelfredzaam zijn of kunnen terugvallen op mantelzorg. Maar we krijgen ook te maken met zorgmijders, waarvan we eerst het vertrouwen moeten winnen om hoognodige hulp te kunnen bieden. Ook mensen die niet goed de weg weten in zorgland blijven vaak te lang van goede zorg verstoken.”
Internos kan haar cliënten met op maat gemaakte pakketten helpen. De organisatie biedt het volledige palet aan zorg, huishoudelijke, persoonlijke zorg en verpleging, gespecialiseerde zorg (o.a. voor wondzorg, longaandoeningen, stoma en palliatieve zorg) en thuisbegeleiding voor mensen met psychiatrische en/of psychosociale problemen. “Om maar aan te geven dat we veel meer doen dan alleen maar helpen met wassen en aankleden” onderstrepen Jolanda en Diana.
Met een “Volledig Pakket Thuis” worden zorgbehoevenden in staat gesteld om zolang mogelijk thuis te blijven wonen met alle professionele hulp die nodig is: “Dat kan op basis van de Wet Langdurige Zorg (WLZ), maar dat kan alleen als men daar een indicatie voor heeft.

Wij kunnen u ondersteunen in alle zorgaanvragen en een helpende hand bieden in dit proces.”
Voor meer informatie: internosthuiszorg.nl of stuur een e-mail naar info@internosthuiszorg.nl Ook kunt u bellen naar 078-648 38 38.

 


ismail.jpg

Mindful werkplezier en thuiskomen, dat zijn de drie pijlers uit het werkplan van cultuurbewuste zorgorganisatie MOB. Ismail Meral, bestuurder van deze zorgorganisatie moest wel wennen aan de term ‘mindful’ maar hij staat er helemaal achter. ‘Bij mindful denken veel mensen meteen aan yoga en wierook, maar mindful gaat vooral om oprechte aandacht voor medewerkers, om gericht bezig zijn. Dat is mooi en dat is wat we nastreven als organisatie: de mensen geven wat zij nodig hebben. En dat geldt zeker ook voor medewerkers. Sterker nog, wij geloven in de uitspraak van de Britse zakenman Richard Branson: “Clients do not come first. Employees come first. If you take care of your employees, they will take care of the clients.” Dat is vernieuwend. Op deze manier probeert hij personeel te werven en te houden. Het personeelstekort is groot. Door medewerkers een werkomgeving te bieden waar werkplezier voorop staat en waar mensen dan ook graag werken hoopt Ismaïl makkelijk personeel te vinden en te behouden. ‘We hebben een financieel spreekuur voor medewerkers, want zij hebben vaak kopzorgen om hun financiële situatie. Wij helpen hen daarmee en dat voorkomt uitval en vergoot het werkplezier, omdat ze merken dat wij met hen meedenken en meeleven. Ook kijken we naar hun ontwikkeling. Huishoudelijk medewerkers die ambitie hebben ondersteunen we als zij door willen groeien naar bijvoorbeeld een functie als verzorgende.’ Sinds kort is een chief of happiness aangesteld die zich inzet voor de mindfulness en  het werkplezier van de medewerkers.

Thuiskomen
De derde pijler uit het plan is ‘thuiskomen’. Dat geldt voor werknemers, cliënten en bewoners. Ismaïl richt de kantoren in als hubs. Werknemers kunnen er werken met hun laptop en printen, maar verder is het vooral bedoeld als informele ontmoetingsplek. In Rotterdam Noord is de eerste hub al gereed. Banken, een gezellige tuin, een keuken met een goed koffieapparaat en lekkere theesoorten. Het lijkt niet op een klassiek kantoor maar meer op een huiskamer met wat werkplekken. ‘Dit past helemaal in de digitalisering van de maatschappij. Bovendien ben ik ervan overtuigd dat de omgeving je gedrag kan beïnvloeden. Dus als deze hub onze medewerkers een thuisgevoel geeft,  dan heeft dat effect op hun werkplezier.’  Om de pijlers goed te laten landen bij de medewerkers heeft hij een kaartspel ontwikkeld, waarmee medewerkers meer gevoel krijgen bij de doelstellingen van MOB. ‘Op de kaartjes staan vragen zoals: ‘Als jij 1 dag aan het roer stond van de organisatie, wat zou je dan anders doen? ’En: ‘ Wat is het meest waardevolle dat jij meekrijgt van je leidinggevende?’ Zo hoopt MOB het bewustzijn van medewerkers te vergroten, draagvlak te creëren en in beweging te krijgen.

Naar een community
Het uiteindelijke doel van  MOB is om tot een community te komen. ‘Dat we met elkaar een community vormen: professionals, vrijwilligers, ouderen en hun naasten. Dat we zichtbaar zijn en met hetzelfde doel bezig zijn.’ Hij benadrukt dat een organisatie natuurlijk aan alle wet- en regelgeving moet voldoen. Maar dat er los van de beperkingen die dat met zich meebrengt, mensen zoveel mogelijk in vrijheid kunnen werken om aan de behoeften van ouderen te kunnen voldoen. De beloning is uiteindelijk groei. ‘De gemeente, de zorgverzekeraar en andere partners nemen je als zorgorganisatie serieuzer als je volume hebt, is mijn ervaring. Dan ben je eerder een gesprekspartner.’ Ismail is 15 jaar geleden begonnen met MOB met als doel de ouderenzorg te verbeteren. ‘We kregen groei als cadeau terug.’ Inmiddels heeft MOB 17 locaties, om en nabij 2500 cliënten en meer dan 600 medewerkers verdeelt over de gebieden Rotterdam-Rijnmond, Amsterdam-Amstelland en Drechtsteden. ’We willen zeker groeien, maar toch willen we niet te groot worden. Logge organisaties blokkeren vernieuwing. Daarom ben ik ook geen voorstander van overname door grotere organisaties.’

Loslaten, lef en vertrouwen
Mijn opa had weerstand tegen technologische ontwikkelingen. We hebben hem naar de arts moeten dwingen toen zijn gezichtsvermogen achteruit ging. Met veel moeite konden we hem overtuigen om zich te laten opereren aan staar. Na de operatie was hij dolblij, omdat hij weer helder kon zien. Ismail geeft dit voorbeeld om te laten zien dat je soms oude patronen moet loslaten en lef en vertrouwen moet hebben in nieuwe ontwikkelingen. ‘Ik denk graag in kansen. Zo zie ik ook dat de coronaperiode nieuwe mogelijkheden biedt zoals een extra stimulans tot digitalisering.’ Met woningcorporatie Woonbron is hij bezig met een pand in Delfshaven. Daar moet de leefbaarheid flink omhoog zodat bewoners met verschillende zorgbehoeften samen gaan wonen. Dat ziet hij als een enorme kans. ‘MOB kan dagbesteding regelen, potentiële huurders aandragen en vrijwilligers leveren. Ik steek graag mijn nek uit en geloof in het principe: delen is vermenigvuldigen. Zo heb ik voor het pand Boekerode samengewerkt met twee kerkelijke instellingen, waardoor onze plannen uitgevoerd konden worden. Dat was in mijn eentje nooit gelukt.’

Mens centraal
MOB bereikt veel ouderen met een migratieachtergrond. ‘Dat komt omdat wij cultuur niet centraal stellen maar de mens én persoonsgerichte zorg leveren.’ Volgens Ismail moet een zorgorganisatie herkenbaar, flexibel, toegankelijk en laagdrempelig zijn. Kennis, houding, vaardigheden en communicatie zijn competenties die zorgmedewerkers moeten hebben om die persoonsgerichte zorg te leveren. Een medewerker die zich verdiept heeft in de leefwereld van de oudere, de cultuur begrijpt maar vooral open en onbevooroordeeld is, wekt vertrouwen bij ouderen, ook die met een migratie-achtergond. MOB wil in 2023 tien nieuwe woonzorgcentra realiseren. Op dit moment zijn de Boomgaard, voor Chinese ouderen Boekenrode waar ouderen met allerlei achtergronden en met een laag inkomen wonen al geopend. In het najaar opent  Beyt Essalam, Huis van Vrede, voor Islamitische ouderen en het jaar daarna Bienvenidos voor Kaapverdische en Surinaams-Creoolse ouderen. Hij merkt dat de vraag enorm groot is. Hij raadt andere zorgorganisaties aan om geen interculturalisatie projecten te beginnen die na zoveel maanden weer stoppen. ‘Want iemand zijn culturele achtergrond stopt ook niet. Doe wat telt, durf te vernieuwen.’ Verder vindt hij het belangrijk dat mensen elkaar ontmoeten. ‘Onbekend maakt onbemind. Als mensen meer met elkaar delen, dan zien we dat er meer overeenkomsten zijn dan verschillen.’

Bron: Zorgsaamwonen

Lees meer over MOB

Lees meer over Beyt Essalam


23/jun/2020

Vanaf woensdag 24 juni kunt u weer met uw vragen terecht op het spreekuur van de locatie Koloriet. U hoeft geen afspraak te maken. Van 09.00 tot 11.00 uur bent u van harte welkom. U kunt plaatsnemen in de wachtruimte, waar de stoelen op anderhalve meter van elkaar verwijderd staan. Adres: Jacob Marisstraat 70 in Dordrecht.

Plaats: De Koloriet
Dag: woensdagen
Tijdstip: 09.00 – 11.00 uur.
Locatie: Jacob Marisstraat 70, 3314 TK Dordrecht

Meer informatie?

Contactpersoon: Eda Akbulut
Telefoon: 06 36 17 12 39 / 078-648 38 38
E-mail: info@internosthuiszorg.nl


Copyright MOB Drechtsteden 2020. Alle rechten gereserveerd.